Başlık tamamen ilgi çekme amaçlı. Dikkatli olun!  “Muhalefeti öldürün” cümlesinden neler çıkması gerektiğini yazıyı okuduktan sonra karar verin!

Ülkemizin en büyük hastalıklarından ve vazgeçilmezlerinden birisi siyasi parti aşkı. Yapılanların ne kadar doğru olduğuna bakılır daima. Karşı parti sadece ezeli rakipten başka bir şey görülmez. Aslında bu huyumuzda da büyük bir tezatlık var. Ne olduğunu merak ettiniz tabiî ki. Açıklayayım;

Sonuçta Türkiye Cumhuriyeti’nde yaşayan Türkler’iz. Ancak Türk olduğumuz için gurur duymanın yanında Türk’leri yine en çok eleştirilenler yine biz Türkler.  Mutlaka her dönem karşınıza çıkmıştır merak etmeyin.

-       Ünlü tatil yerlerindeki barlar sokakları malumunuz her yerde meşhurdur. Her tatile gidenin ağzından mutlaka Türkler’in yaptıkları kıroluklar, yabancılar arasından tanınma şekilleri anlatılmıştır. Eminim bir çoğunuz dinlemiştir.

-       Diğer bir taraftan bir akşam yemeği. Kız arkadaşınızla veya eşinizle veya yalnız… Yemeğinizi yerken birisinin etin, bıçakla kesilecek olan kısmının çatal yardımıyla kesmeyle çalışmasından Türk olduğu kanısına varırsınız ve yapıştırırsınız yaftayı: Denyo, kaba, görgüsüz.

-       Yine bir çok kişiden duymuşsunuzdur, elini cebine atıp sokaklara tükürenin, sokaklarda inanılmaz naralar atıp saygısızca gülenlerin, küfür edenlerin sadece Türk olduğunu.

Aslında aklımda yüzlerce örnek var ama bunların hepsini yazacak olsak sanırım uzun zamanımı alır. Kısacası birbirimize o kadar çok yükleniriz. Tek ortak noktamız hepimizin Türk olmasıdır. Ancak milli bir dava olduğu zaman da “Bir türk dünyaya bedeldir”, “Türk’ün Türk’den başka dostu yoktur!” vs vs. diyerek inanılmaz bir milliyetçilik havasına gireriz.

Olayı çok uzatmadan bağlayayım, sonuç olarak bir ortak noktada kenetleniriz. Ancak siyasi parti konusundan bir türlü ortak nokta bulamıyoruz! Bir taraf için doğru olan mutlak suretle diğer taraf için yanlış görüşünden bir türlü kazanamıyoruz.

“Tabiki bir çaycı ile milletvekili arasında çok fark var.” Cümlesinden ilk akla gelecek olan çaycıların küçümsendiği olacaktır. Cümle bitmemiştir ve farklar sıralanmamıştır. Ancak cümlenin devamı dinlenmeden kimi cümlelerin cımbızla çekilip uygun kılıfa sokulması ile başlıyoruz eleştiriye.

Olaylara pozitif bakmayı denemek gerek. Tek Parti sistemi zaten uygun olsaydı anayasamızda çok partili hayata geçiş olmazdı. Seçimler olmazdı, muhalefet ve ikditar ayrımı olmazdı. Sizinde diğeri ile kıyaslayabileceğiniz bir hayranınız olmazdı. Herkesin sizin gibi düşünmeyeceğinin farkına varın artık.

“Bütün siyasetçilerin birbiri hakkında söylediklerinin doğru, kendileri hakkında söyledikleri hakkındaki her şey yalandır” gibi bir genellemeye de girmeyin. Mutlak suretle görüşünüze yakın olanı sevin ancak size karşı görüş farkı olandan nefret etmeyin. O kişinin de temel hak ve özgürlüklerinin sizinki ile eşit olduğunun farkına varın!